
از شهر انجیر تا باغ احسان: روایت مردی که بذر امید میکارد
در عصر فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی گاهی نامهایی میدرخشند که به دور از این هلهله و هیاهو یادآور مسیرهای روشن و پر امیدند. نامهایی

در عصر فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی گاهی نامهایی میدرخشند که به دور از این هلهله و هیاهو یادآور مسیرهای روشن و پر امیدند. نامهایی

در این همهمه روزگار، در میان دغدغههای پیدا و پنهان زندگی گاه نوری میتابد، امیدی جوانه میزند و قصهای شکل میگیرد که یادمان میاندازد هنوز

دیروز کنار پنجره ایستاده بودم. باد، بوی شکوفههای نارنج را از حیاط همسایه آورده بود. نوروز بود. ۱۴۰۴. پنجمین روزش. یک فنجان چای توی دستم

استهبان شهرِ آفتاب و انجیر این روزها صحنه یک همکاری نویدبخش است. جایی که ورزش، امید و همدلی دست در دست هم دادهاند تا رویایی

در کوچه پس کوچههای زندگی، گاه چنان غرق در خود میشویم که یادمان میرود دستهای نیازمند بسیاری هستند که به یاری ما چشم دوختهاند. اما

جناب دکتر مجید احمدی، ریاست محترم آموزش و پرورش ناحیه یک شیراز با تقدیم لوح سپاس، مراتب قدردانی و سپاس صمیمانه خود را از اقدامات

«خردورزی نیرویی است که انسان را از تاریکی جهل به روشنی علم میبرد.» صادق هدایت علیرضا افضلیپور شیمیدان و نیکوکار برجستهای است که تقریبا تمام

کمتر کسی هست که اسم بیمارستان محمد نمازی شیراز را نشنیده باشد. چه مسافر باشید و موقع پرسیدن نشانی نام آن را شنیده باشید و

در باغ زندگی، هر گل و گیاه داستانی دارد. و نیکوکاران، همچون باغبانانی پرمهر، در پی یافتن دانههایی هستند که با عشق و محبت آبیاری
عضویت در خبرنامه ما