در گرمای بیرحم تیرماه کودکان، تشنه آب کارگران، خسته زیر آفتاب سایهها، کوتاه دلها، بلند آیا مهربانی، در این تابستان،
در گذر تاریخ ایرانزمین، نامهای بسیاری درخشیدهاند؛ اما در میان آنها، برخی ستارگان پرفروغتر از بقیه به آسمان نیکوکاری و
در میان خیرین ایرانی، برخی افراد نه تنها با کمکهای مالی، بلکه با ایجاد زیرساختهای فرهنگی و آموزشی، نام خود
(روایتی درباره انسان، کرامت، و تاثیری که گاه با یک تصمیم کوچک میتوان گذاشت) صبحها وقتی چشم باز میکنیم، شاید
در قلب شهر تاریخی اصفهان، جایی که فرهنگ، هنر و صنعت در هم تنیدهاند، نام حسین همدانیان بهعنوان نمادی از
در تاریخ معاصر ایران، برخی افراد نه تنها با دستاوردهای اقتصادی، بلکه با تعهدشان به خیرخواهی و خدمت به جامعه،
در عصر فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی گاهی نامهایی میدرخشند که به دور از این هلهله و هیاهو یادآور مسیرهای
در این همهمه روزگار، در میان دغدغههای پیدا و پنهان زندگی گاه نوری میتابد، امیدی جوانه میزند و قصهای شکل
به قلم مصطفی پورمحمدی💻 در تاریخ معاصر ایران، نامهایی وجود دارند که نه تنها به دلیل موفقیتهای شخصی، بلکه به
روزی که مهدی توکلی در سن یازده یا دوازده سالگی با دنیای وبلاگنویسی آشنا شد، کسی تصور نمیکرد این کنجکاوی
یادگاری از دیروز، روشنایی برای امروز در کوران حوادث جهان در طول تاریخ ایران، افراد بزرگ همیشه برجسته بودهاند. میرزا
دیروز کنار پنجره ایستاده بودم. باد، بوی شکوفههای نارنج را از حیاط همسایه آورده بود. نوروز بود. ۱۴۰۴. پنجمین روزش.
عضویت در خبرنامه ما